Dave Navarro
Siódmego czerwca 1967 roku była piękna pogoda. Słońce świeciło nad miasteczkiem Santa Monica, w okolicy ludzie jak gdyby nigdy nic wstawali i szli do pracy. Jednak przedpołudnie przyniosło Constance Hopkins największe szczęście – syna. Młoda modelka razem ze swoim mężem Jamesem Navarro zastanawiali się jak nazwać syna. Po długim namyśle wybrali dwa imiona – David Michael. I tak zaczęła się historia życia – życia krętego i ciężkiego Davida Michaela Navarro, człowieka, który wywarł dosyć duży wpływ na wielu młodych muzykach.
Dave dorastał w spokojnej, rodzinnej atmosferze. Miał długie, kruczoczarne włosy i ciemne oczy. Jego rodzina pochodziła z Meksyku, dziadek Davida był emigrantem. Młody Dave nie przejawiał z początku zainteresowania muzyką, ale w wieku 7 lat kiedy był z kolegami w skate parku usłyszał utwór swojego dotychczasowego idola – Jimiego Hendrixa. Potem pobiegł do domu i oznajmił tacie, że chce grać na gitarze. Zafascynowany muzyką angielskiego wirtuoza coraz więcej czasu poświęcał instrumentowi, i miał do tego talent. Jednak sielankową atmosferę – podobnie jak w przypadku Kurta Cobaina - przerwał rozwód rodziców. Dave posmutniał, chodził ze spuszczoną głową i rzadko się śmiał. Coraz bardziej zaniedbywał przyjaźnie i grę na gitarze. Po prostu siadał na sofie i siedział godzinę bez słowa. Mieszkał tylko z matką, ale często widywał się z ojcem. Kiedy poszedł do szkoły średniej jego mama znów zaczęła umawiać się z facetami. Kiedy chciała zerwać z jednym z nich ten ją zabił. Dave znów popadł w depresje.
Dave udzielał się w kapeli Disaster, kiedy to jego kolega, Stephen Perkins zaproponował mu, że będzie grał w zespole, w którym Stefan udzielał się na perkusji. Dave był zaskoczony propozycją, ale od razu ją przyjął. Zespół przyjął nazwę Jane’s Addiction. W Jane’s Addiction na basie grał wówczas przyjaciel Dave’a z dzieciństwa – Eric Avery. Po sukcesie płyt Nothing’s Shocking i Ritual de lo Habitual Dave angażował się w projekt Deconstruction wraz z Ericiem Averym na basie i wokalu. Tak właśnie zatytułowaną płytę wydali w 1994 roku, rok po dołączeniu Davida do Red Hot Chili Peppers. W Chili Peppers Dave zastąpił gitarzystę Johna Frusciante, który wcześniej odszedł z zespołu. Jego pierwszy „performance” z Peppersami odbył się na festiwalu Woodstock w 1994 roku. Dave został całkiem entuzjastycznie przyjęty przez fanów. W 1995 roku światło dzienne ujrzało wspólne dziecko Dave’a, Flea, Anthonego i Chada – One Hot Minute. Album różni się zdecydowanie od Blood Sugar Sex Magik. Nagrany z pewnymi trudnościami – Dave i reszta zespołu nie mogła się zbytnio dogadać w studio, kilkakrotnie przerwano proces nagrywania. Muzyka na One Hot Minute jest mroczna i psychodeliczna. Niestety kupiło ją o wiele mniej fanów niż BSSM. Trasa koncertowa w większości odbyła się zgodnie z planem, jednak wielu ekspertów i fanów zarzuca gitarzyście zdecydowane odejście od brzmienia Frusciante. Ostatni koncert Dave + Chili Peppers odbył się w 1997 roku w Fuji. Był to jedyny koncert RHCP w tym roku, ale i tak został przerwany z powodu sztormu. Następnie niemogący się dogadać z resztą zespołu Dave odszedł w 1998 roku. Jego następcą był jego poprzednik, wspomniany wcześniej John Frusciante. Następne dokonania Navarro to występy w wielu projektach i programach telewizyjnych. W 2001 roku wydał świetną płytę – Trust No One.
W roku 2007 wyreżyserował film pornograficzny – Broken. Obecnie udziela się w supergrupie Camp Freddy wraz z Billym Morrisonem, Mattem Sorumem, Donovanem Leitch, Jr. oraz z Chrisem Chaney.
Autor: Kurt47













