Jack Irons
Jack Steven Irons urodził się 18 lipca 1962r w Los Angeles, w Kalifornii gdzie spędził swoje dzieciństwo i młodość. Pochodzi z żydowskiej rodziny. Mały Jack od najmłodszych lat zdradzał muzyczne talenty. Chętnie używał sztućców do grania w rytm tego, co aktualnie leciało w radiu. W końcu namówił rodziców do kupna pierwszego zestawu perkusyjnego.Irons uczęszczał do Bancroft Jr. High School w Hollywood, gdzie poznał późniejszych partnerów z zespołu- Michaela Balzary’ego i Hillela Slovaka. Następnie we trójkę rozpoczęli edukację w Fairfax High School w Los Angeles, gdzie poznali Anthonego Kiedisa i Alaina Johannesa. Już wtedy Jack grał na perkusji w szkolnym zespole i orkiestrze. W tym czasie był pod wpływem muzyków takich jak: Jack DeJohnette, Stewart Copeland i Keith Moon.
Będąc jeszcze nastolatkiem zakłada wraz z Johannesem, Slovakem i Strassmanem w 1976 r. zespół o nazwie „Chain Reaction”. Po pierwszym występie zespół zmienił nazwę na „Anthym”. Niezadowolony z poziomu gry na basie Strassmana, Slovak uczy tej sztuki Flea. Szybko staje się lepszym basistą niż Todd i zajmuje jego miejsce w zespole. Po ukończeniu Fairfax zespół zmienia nazwę na „What Is This?” (nazwą wzięła się od reakcji ludzi na muzykę graną przez zespół). Po odejściu Flea do zespołu „Fear”, „WIT” kontynuowało z dużym powodzeniem koncertowanie wzdłuż wybrzeża Kalifornii.
Niedługo po tej „trasie” Irons, Slovak, Balzary i Kiedis tworzą zespół o nazwie „Tony Flow and the Miraculously Majestic Masters of Mayhem” na jeden występ. Wskutek gorącego przyjęcia przez publiczność zespół postanawia kontynuować działalność, zmieniając nazwę na „Red Hot Chili Peppers”. Bardzo szybko zdobyli popularność w „podziemiu” Los Angeles i podpisali kontrakt płytowy z EMI. Jednak wówczas okazało się, że „What Is This?” uczyniło to samo dwa tygodnie wcześniej, wskutek czego Jack i Hillel odchodzą z RHCP. Z „WIT?” Irons nagrał dwie EP-ki: Squeezed (1984), 3 Out of 5 Live (1985) a także jeden
album studyjny: What Is This? (1985). Zespół wkrótce rozpadł się. Slovak dołączył z powrotem do RHCP. Irons wówczas zagrał w kilku utworach duetu „Walk the Moon”. Po odejściu Cliffa Martineza RHCP przyjmuje bezrobotnego wówczas Jacka na powrót do kapeli. Nagrywają wspólnie album „The Uplift Mofo Party Plan” (1987). Wbrew powszechnym opiniom, to nie Jack gra na perkusji w coverze piosenki Jimmy’ego Hendrixa „Fire” 1988r wydanej na EP-ce „The Abbey Road”- słychać tam Cliffa Martineza, a całość została nagrana podczas sesji nagraniowej do drugiej płyty RHCP- „Freaky Styley”. Po śmierci Slovaka, Irons opuszcza zespół. Po wielu latach przyznał, że to był dla niego ogromny wstrząs, przez co popadł w depresję.
Po odejściu z zespołu Irons udał się do szpitala na leczenie. Po krótkiej współpracy z zespołem Joe Strummera,Irons zaczyna grać z Toddem Johanassem i Natashą Schneider jako zespół „Eleven”. Nagrali dwa albumy: „Awake in a Dream” (1991) i „Eleven” (1993). W połowie nagrywania trzeciego albumu o nazwie „Thunk” Jack odszedł z zespołu. Powrócił do niego dopiero w 2002 roku, a w 2003 wydali piąty album „Howling Book”
W 1990r. Irons został poproszony przez basistę Jeffa Amenta i gitarzystę Stone’a Gossarda o dołączenie do zespołu „Mookie Blaylock” z którego później powstał „Pearl Jam”. Perkusista nie zdecydował się wówczas na współpracę. Eddie Vedder niedługo potem został przyjęty do „PJ” jako wokalista. Jack poznał go podczas jednego z występów, gdzie oboje zagrali w koszykówkę. W 1994 roku Irons zostaje nowym perkusistą „Pearl Jam”. Pierwszym utworem, który nagrali razem był „Hey Foxymophandlemama, That’s Me” z krążka „Vitalogy” wydanego tego samego roku. Gitarzysta Gossard powiedział:
„Jack dołączył do nas pod koniec pracy nad „Vitalogy”. Tknął w nas nowego ducha, był jak członek rodziny. Wszyscy natychmiast poczuliśmy z nim silną więź. On po prostu chciał grać na perkusji i nam pomóc.”
Irons zadebiutował z zespołem na „Neil Young’s 1994 Bridge School Benefit” ale oficjalnym członkiem zespołu staje się dopiero w 1995. W 1996 nagrywają album „No Code”. Jako członek „Pearl Jam” słynął z unikalnego stylu gry w zespole i ciekawych pomysłów np. używał pokrywy od kosza na śmieci jako talerza perkusyjnego. W 1998 r podczas trasy koncertowej promującej płytę „Yield” Jack opuszcza „Pearl Jam”. Jako przyczyny jego odejścia przyjmuje się różne warianty. Jedna z hipotez głosi, że był on niezadowolony z trasy. Druga- że zachorował (tu trzeba wspomnieć, że od 25 roku życia Irons choruje na zaburzenie afektywne dwubiegunowe (inaczej choroba maniakalno-depresyjna))
W 2004 r Jack wydał solowy album pt. „Attention Dimension”. Pierwsze solowe utwory tworzył już w 1994 r, jednak dopiero w 1999r zapowiedział pracę nad samodzielnym projektem. Na płycie można usłyszeć m in. Alaina Johannesa, Flea, Eddie Veddera, Stone’a Gossarda, Jeffa Amenta i Lesa Claypoola.
Jack pojawiał się także w wielu innych projektach. Koncertował z zespołami: „The Latino Rockabilly War”, „Redd Kross” czy „Die Mannequin’s”. Pracował także w wielu projektach amerykańskich telewizji jako doradca i nauczyciel gry na perkusji. Obecnie jest zaangażowany w pracę ze swoim nowym zespołem- „Arthur Chanel” Album zespołu zapowiadany jest na początek 2012 roku. Skład uzupełniają basista Greg Richling (The Wallflowers), gitarzysta Alain Johannes (Queens Of The Stone Age, Them Crooked Vultures) oraz wokalista Jonathan Greene.
Autor: LeBoss
Źródła:
Wikipedia
Matt Peiken, „Jack Irons: This Inner Life”
jackirons.com












